|
Ben yaklasik bir aydan beri sürekli olarak kendimi tren yolculugu yaparken görüyorum. Bu yolculuk esnasinda eşimin 1 yil önce vefat eden dedesi hep yanimizda hiç konuşmuyor ama hep yanimizda. Ayni rüyalar icinde denizde yüzdügümü ve denizden iki tane yesil üzerinede arapca kelimler yazan plakalar cikariyorum. Birde annemi ermis bir kadin olarak tesbih cekerek dolastigini ve girdigi evlere bereket dagittigini görüyorum. Annemin pesi sira paketler icinde bulgur, pirinc gibi bakliyatlar gidiyo ama sonradan onlarin aslinda ucmadigini cübbeli insanlarin onlari annemin pesinden tasidigini görüyorum. Bu insanlarla beraber bende yürüyorum bir yandan da elimdeki ojeleri görmesinler diye ellerimi sakliyorum sanki onlar ojelerimi görünce anneme kizacaklarmis gibi geliyo o an bana. Anneme laf gelsin istemiyorum. Sonra bir yoldan karsiya geciyorum onlar yolun öbür tarafinda kaliyolar bana onlarin basi imis güya pembe cübbeli kadin diyo ki, sen yoluna devam et ilerleyeceksin ve büyüyeceksin biz burdan ileriye gidemeyiz.
Etiketler: ada anne tren yolculuk tesbih
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.
