Eve gidiyorum. Evde annem ve babam olan (aslında değiller) iki kişinin öldürülmüş olduğunu görüyorum, yanlarında da ölü tavuklar (benim kardeşlerimmiş-kardeşim yok bu arada) . Öfke nöbetine giriyorum ve tavuklarıda öldürmüşler ama kafalarını kesmemişler diye kızıp kafalarını kesiyorum. Sonra kapı çalıyor açmıyorum kimse görmesin diye. Daha sonrada yakın iki arkadaşım geliyor. onlara anlatıyorum ama kafaları benim kestiğimden bahsetmiyorum. Ama sanki annemi babamı öldürmüşler gibi değilde daha basit bişeymiş gibi bir ifadem var. Daha sonra iş yerime geliyoruz. Odalar değişmiş daha izbe bir yere taşınmışız falan. Telefon açıcam bir yere şarjım yok birinin telefonunu alıyorum sonra herkes gidiyor ben tek kalıyorum biri gelip tanımadığım birini soruyor bende bilmediğimi söyleyince kızıyor, nasıl tanımazsın diye. Bende de peygamber sabrı var ya; tane tane adama anlatıyorum odalar değişti, daha bu sabah taşındık falan diye.
Etiketler: ada iş adam sabah telefon
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.
|
|
|
|