Ankaradaki evimizin yakınınında bulunan çarşıdayım.Bir işimi halletmiş ve elimde epey yüklü bir parayla arabama doğru giderken kendimi askerlerle(jandarmalar olabilir)birkaç sivil kişi arasında geçen bir çatışmanın ortasında buluyorum.Tabanca ve tüfek sesleri arasında kendimi zor arabaya atıyorum.Arabamla uzaklaşmaya çalışırken birden sol şakağımda ince ve kesisk kesik bir sızı hissediyorum ve aracımın aynasına baktığımda atılan mermilerden birinin bana isabet ettiğini anlıyorum.Öleceğimi düşünüyor korkuyor ama ölmediğimi görüyorum.Aslında yaram öldürücü yerden ama ölmüyorum.Eve geliyorum annem ve babam üzülmesin diye kurşun izini saklamaya çalışıyorum ama görüyorlar ne oldu diye soruyorlar önemli değil diyorum.Bu arada acaba ne zaman öleceğim diye korkuyorum ve bir taraftan da galiba bu yara iyileşecek kurtulacağım diye seviniyor ve ümit ediyorum En sonunda ölüp ölmediğimi kesin olarak anlamadan uyandığımı hatırlıyorum.
Etiketler: abi acı tüfek yara kurşun
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.

