Mezun olduğum lisenin oralardayım. Kucağımda yavru bir kedi var. Benim değilmiş ama bana emanet edilmiş. Bir ara arkadaşlarımla beraber okuldan çıkıp, kucağımda kedi, kestirmeden otobüs duraklarına gidiyoruz. Ama aslında okula gitmem gerekiyormuş, orda annem bekliyormuş, geri dönüyorum. Kucağımdaki kedinin varlığından memnunum ama okul kapısına yaklaşınca büyüdüğünü farkediyorum. Artık öyle uslu uslu durmuyor, kucağımda sıkılıyor, oynamak istiyor. Kaçmasından korkarak okul bahçesine giriyorum hemen. Kucağımdaki kedi şimdi kocaman bir köpek oluyor. Kediyi (ya da köpeği) zaptederek bahçeye getirebildiğim için mutlu oluyorum. Derken annem geliyor. Sırtımdaki tırmık izlerine bakıp üzülüyor.Kanamış birkaç tırmık izi var sırtımda ama acımıyor. Pek umursamıyorum.
Etiketler: ada köpek acı otobüs okul
Selamlar Eksik kalan bazı yönleriniz var belki siz bunun farkındasınız,belki de değil kendi yeteneklerinizi küçümsemeyin,bazı şeyleri eğitim ile çözebilirsiniz, her şeyin başı sağlık ve eğitim yeteneklerinizi geliştirin başka problem yok.
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.