Tren istasyonundayım, etrafım cok kalabalık, birden hava kapanıyor,
insanlar istasyondaki korunaklara giriyorlar, ama beni almıyorlar. Ortada kalıyorum.
Sonra yıldırımlar çarpıyor vucuduma, kacamıyorum. Surekli gögsüme dogru yıldırım geliyor.
Sonra eski kız arkadasımı goruyorum. eliyle beni işaret ediyor. Gomleğimde kucuk yuzlerce delik olusuyor.
Hepsi kibrit ucu kadar ufak ve etrafı yanık olan delikler. Homlegimi cıkarttım. Vucudum yanık icindeydi.
Yıldırımlar tekrar basladı. Bu defada sırtımdan bir ok gibi saplanıyorlardı. Cok acı cekiyordum. acıdan aglıyordum.
Sonra bu yanık izlerinden harflerin olustugunu farkediyorum ve kelimelerin vucudumda belirmesini goruyorum.
Son harfte belirdikten sonra yıldırımlar kesiliyor.
Etiketler: ada acı tren ok kibrit
Kalp rahatsızlığınız yoksa eğer tamamen gönül acısı çektiren bir üzüntülü haber olma olasılığınız var.
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.