İşyerime yakın bir deniz kenarında bir çay bahçesinde oturken alt tarafta deniz kenarında çocukların gün içinde oyalanmalarını sağlayan bir çocuk kulübü var, oturup burayı seyrederken çocukların birisinin denize düşmek üzereyken çalışanlar tarafından kurtarıldığını görüyorum ve yanımdaki bayana ben hayatta buraya çocuklarımı emanet edemem, deniz kenarında bir koruyucu duvar bile yok diyorum. Birçok çocuk görüyorum, burdan işyerime gidiyorum. İşyerinde çalışan personellerimin bir telaş içinde olduğunu görüyorum. Kendilerine sorduğum zaman hepsi bir işi olduğunu söylüyor, bir ara elektrikler kesiliyor ve tek başıma kalıyorum, irkiliyorum o ara işyerim iki katlı ve yukarıdan personelim iniyor kendisinin yemek yediğini söylüyor ve korkum biraz yatışıyor. Yukarı kata çıkıyorum ve tekrar aşağıya indiğimde bir personelim ortada yatmış ve dinlendiğini söylüyor, kendisini uyarıyorum ve birdaha böyle birşey olursa kendisinin işine son vereceğimi belirtiyorum ve kendisine bir tokat atıyorum. Belirli bir süre sonra merkezden gelen iyi mevkilerdeki insanları ve patronlarımın aile dostlarını işyerimi kaplamış şekilde yemek yerken sanki işyeri değilde piknikdeymişler gibi rahat hareket ederken görüyorum. Heryerde müşterilere ikram edilmek üzere hazırlanmış yiyecekler görüyorum. Çok kalabalık, o anda koordinatörüm geliyor bana sarılıyor ve herşey yolunda gidiyor diyor, personellerimden biri onu öpüyor. Herkeze hoşgeldiniz diyorum bu arada personellerimden biri sözlü ve gittiğim çocuk kulübünün sayibiylede çıkmaya başlamış ve bana söylemeye çekiniyor. Müdür yardımcımla bu konu hakkında ve bu oluşan olaylar hakkında tartışıyoruz ve ne yapabilirizki oldu birkere diyor. Yani sürekli işyerimle ilgili olaylarla uğraştım.
Etiketler: ada abi yemek kalabalık müdür
selamlar bir türlü içinden çıkamadığınız sorunlarınız var ,ama bunları hatırlı dostlarınız sayesinde hallediyorsunuz, deniz temiz ve dalgasız ise sonuç sizin istediğiniz, gibi oluyor. sevgiyle kalın.
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.