Ruyamda ulke capindaki bir kuruma karsi 5-6 kiz ve bir erkekten olusan bir ekiple mucadele ettigimizi gordum. Elimizde onlar tarafindan istenen birsey (su an ne oldugunu hatirlayamiyorum) var ve onun icin telefonda yetkililerle pazarlik yapiyoruz. Kopru gibi bir yerde nobet tutuyorum, yanimda da bir adam daha var benimle birlikte. O sirada bizi tuzaga dusuruyorlar ve yanimdaki adam oluyor. Ben de bana dogru silahlar cevrildigi icin teslim oluyorum. Sonra nasil oldugunu hatirlamadigim bir sekilde kurtuluyorum, artik kimlik bilgilerim farkli, resmi bir kuruma birsey icin muracat ediyorum, ogrenim ya da yurtlarla ilgili bir durum ve aslinda beyan ettigim kimlik benim olmadigi icin aciga cikmasindan korkuyorum. Gerisi net hatirlamiyorum ama en net hatirladigim sey bir ucak, helikopter karisimi, kucuk bir hava jetiyle kacmaya calistigimiz. Bir evdeyiz, saklaniyoruz ama bizi bulmuslar. Tek sansimiz o jeti havalandirmak, ancak bana calistirilamadigi haberi geliyor, ben de elime sopa gibi birsey alip kumanda paneline vurmaya basliyorum, gordugum tum filmlerde hep son dakikada vurarak calistigini hatirladigim icin. Ancak hic bir calisma belirtisi olmuyor ucakta. Bunun uzerine on/of dugmesini aciyorum ve bir anda calisiyor, havalaniyorum, jeti bir sure havada yerinde tutmaya calisiyorum tum ekibin binebilmesi icin ve ucusa geciyoruz. Jet cok sarsintili ve yukari asagi hareketlerle ama dusmeden ilerliyor, biz de buna sukrediyoruz cunku hic birimizin surus egitimi yok ve tek hedefimiz dusmeden gidecegimiz yere varabilmek. Arada bir dusecek gibi oldugumuzda, jetin onundeki hava ile giden balonu sabitlestirerek jetin dengesini ayarlamaya calisiyorum. Yanimdakilerden biri bana daha hedefledigimiz yere gelemeden jeti indirmemi soyluyor, o sirada polis telsizlerinden arandigimizi duydugumuz icin bu bana mantiksiz geliyor, deli misin yakalanacagiz diyorum. O da bana asil ucusa devam edersek yakalanacagimizi, yakalanmamak icin su anda sogukkanlilikla oradaki polislerin onunden hic birsey olmamis gibi gecmemiz gerektigini soyluyor. Bu herkese mantikli geldiginden, ondeki balonu sondurup cebime koyuyorum, ve jetten iniyoruz. Polislerin onunden gulumseyerek hicbirsey olmamis gibi geciyoruz. Konaklamak icin bir yere geliyoruz, burasi su anda hatirlayamadigim birsey icin yapilmis, sanirim muhalif oldugumuz kuruma ait. Erkeklerin cadirlarda, kadinlarin ise uyku tulumlarinda kalmalari gerekiyor. Bana bu normalde olmasi gerekenin tam tersi gibi gorundugunden sinirleniyorum. Sonra bir eve geliyoruz, bizim gibi dusunen insanlarin sayisi artmis ve odada oturuyorlar. Oturanlar icerisinde annemle babami da goruyorum, bana o anda orda bulunan okuldan bir arkadasimin, ona bu hareketimizden bahsetmedigimiz icin cok bozuldugunu soyluyorlar. Ben de harekete basladigim insanlari bile ne kadar zor ikna ettigimi, o sirada kimsenin desteklemek istemedigini, kazanmaya bu kadar yakinken insanlar arasinda popularitesinin artmasinin cok dogal oldugunu, ancak biz bu kadar emek vermis ve bunca zorluga katlanmisken onun cikip boyle birsey soylemeye hakki olmadigini soyluyorum ve cok sinirleniyorum. Ayrica, onun babasinin maddi durumunun cok iyi oldugunu, daha once birseyler yapmaya kalkissa bu kadar zorluk cekmemiz gerekmeyecegini ekliyorum (gercek hayatta maddi durumlariyla ilgili bir fikrim yok, ruyamda zenginlermis ve babasinin hatiri sayilir bir itibari varmis). Bu konusma sirasinda, pencereden, disarida konusan muhalif oldugumuz kisiyi gorebiliyorum ve bu kisi gercek hayatta hic de sevmedigim bir hocam, ancak ruyamda politikayla ilgili biriymis. Yorumlariniz icin simdiden tesekkur ederim.

• Joni Kimdir?
• Rüyayı Yorumla