Kendimi bir paraşüt vasıtası ile uçarken şehrin dış semtlerinde inşaat villa evlerin üzerlerine soyulmuş ve dilimlenmiş patetesleri serperken görüyorum. Bu bana verilen bir görevmiş. Ne kadar hava da kalırsam hızım o kadar artıyor ama durmam için ise bir yerlere konmam gerekiyor. Bir defa duruyor ve tekrar yüksek bir yerden atlayarak işime devam ediyorum. Ama biraz sonra duramayacak kadar hızlanıyorum. Bir inşatın içine çarparak duruyorum ama hiç acı hissetmiyorum. İçine düştüğüm inşaatın içinde çok kalın gövdeli gülsüz bir gül ağacı görüyorum. Sonra oradan geçen bir kaç kişi görüyorum. Akabinde inşaatın içine ikisi erkek biri bayan üç kişi geliyor. Aralarında konuşuyorlar. Onlar beni görmüyor. Bir erkek diğer erkeğe "Sor bakalım babasının annesi aldattığını öğrendiğinde ne hissetmiş" bayan ise " Ah bunu düşündükçe yüreğime ağrılar oturuyor" diyor. Diğer erkek ise kızkardeşinin bir erkekle çıktığını varsayarak bu durumu kaldıramayacağını belirtebilmek için kafasını sallayıp ellerini yüzüne kapatıp "Düşünmesi bile çok zor" diyor. Burda uyanıyorum. Uçtuğum için çok sevinçliydim.
Etiketler: abi acı yüksek gül inşaat
Kendinizi sıkı bir çalışma temposuna sokmu? olabilirsiniz. Duygusal yanınız aç kalmı? kendinize bir arkada? edinmenin zamanı gelmi? olmalı. İnsanlara güvenmiyor olabilirsiniz. Bu güvensizlik sizi insanlardan uzakla?tırıyor. Zevk verici olaylara yönlenmek isteyi artabilir.
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.

