Büyük bir deprem oluyor. Ben ve kızımın bakıcısı kaçıyoruz. Bulunduğumuz binadan çıkıyoruz ve koşarak bir meydana çıkmaya çalışıyoruz. Biz sokak aralarından koştukça arkamızdan binalar yıkılıyor. En sonunda bir meydana çıkıyoruz. Rahatlıyoruz. Deprem bitiyor. Bir taraftan seviniyorum. Beklediğimiz deprem sonunda oldu artık korkmamıza gerek yok diyorum. Birden eşim ve kızım aklıma geliyor. Tekrar koşarak bizim evin olduğu yere gidiyorum. Bizim oturduğumuz apartman son derece sağlam yerinde duruyor. Eşim, annesi ve kızımız sağlıklı ancak üzgün ifadelerle duruyor. Yatalak annem ve bakıcısı ise evlerinden çıkamamışlar. Çok çaresiz duruyorlar ama evleri sağlam. Onları dışarı çıkarıyoruz. Bizim evden eşya almaya çıkıyoruz. Göya evimiz 13 katlı bir binanın 13. katındaymış. Ben ve eşim asansörle çıkıp evden eşyaları alıp iniyoruz..
Etiketler: ada büyük anne apartman deprem
Bazı sabit ve sanki hiç düzelmeyecek sıkıntılarınız olsa gerek. Bu sıkıntıların ortadan kalkmasıyla yeni bir hayata başlangıç yapmayı ve mutlu olmayı dü?ünebilirsiniz. Ama hayat acısıyla ve tatlısıyla devam etmekte. Kendinizi bu kadar sıkmayın...
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.


